ORD to SFO

Vandaag onze laatste dag Chicago. We zijn begonnen met weer een ontbijtje in de Corner Bakery, waar we echt wel content zijn van het eten. Daarna zijn we naar een Barber Shop geweest om Jochen van zijn haren te ontdoen. Het menneke is echt sjoen gewiere. Althans, dat zei de Italiaanse kapper die ons geld nog moest krijgen. Probeer in België maar eens iets te vinden waar ze u nog fatsoenlijk kunnen scheren. Jochen vond het echt super. Ene Mexicaan genaamd Angel heeft zijn baard met natte handdoek en allerlei schuimpjes en producten afgeschoren. Als ge het mij vraagt ziet het er best goed uit. Yves en Gerrit zijn tijdens de haircut naar de set van Transformers geweest, blijkbaar namen ze hier de nieuwe op, en er lagen wat auto’s op hunne kop.

Na dat hele avontuur zijn we in de Willis Tower (vroeger Sears Tower) gegaan. Dat is de grootste toren van het Westelijk halfrond. Van onderen lijkt die ongeveer even groot als de andere torens, maar eenmaal boven is dat een heel ander verhaal. Gigantisch hoog inderdaad. Jochen beschreef het goed toen hij zei: “dat is de raarste stap die ge in uw hele leven neemt” toen hij het had over het glazen kotje aan de top. Daar kon ge in gaan staan en dan stond ge recht boven de straat. Heel freaky. Mijn schoenen stonden opeens vol zweet want ik vertrouw de beste ingenieurs ter wereld uiteraard niet.

Gerrit had wat last van zijn spieren. Hij denkt een geknelde zenuw. Die is dan ook terug naar het hotel gegaan om te rusten. Alsof dat al niet vervelend genoeg was voor hem, had ook eens iemand zich voor de Blue Line gesmeten. Zelfmoord. Dat was precies de lijn die wij nodig hebben om tot aan ons hotel te geraken. Toen is hij met een meisje mee kunnen reizen, wat aardig wat tijd heeft gekost. Ondertussen zaten wij in de stad waar we nog eens in een McDonalds zijn gaan eten. In de normale McDonalds hier (niet de fancy ones) kunt ge dus een double cheeseburger kopen voor 1 dollar. Een grote bak cola krijgt ge voor dezelfde prijs, en moogt ge zoveel bijvullen als ge zelf wilt. Wij zijn met drie dus hamburgers en ene cola gaan kopen, die we zo’n 5 keer hebben bijgevuld. Wie dik wil worden moet slim zijn he... Daarna zijn we nog wat gaan winkelen. Jochen heeft een coole Cubs t-shirt gekocht, Yves een t-shirt van Chicago en ik heb een Chicago Blues t-shirt gekocht. Uiteindelijk zijn we nog een hot dog gaan eten en bier gaan kopen voor in het hotel op te drinken. Morgen op rond half 4 ’s morgens en dan vlucht naar San Francisco. Hier kijken we allemaal naar uit. Daar gaat het lekker fris zijn, zo’n 20 graden ongeveer. Hier is het zoooo enorm warm, vochtig en drukkend, dus de Bay gaat goed aanvoelen.

(Een dag later)

Ondertussen zijn we aangekomen in San Francisco. Wat een dagje tot nu toe. Heel vroeg op en nu zitten we hier al even in de lobby van ons hostel waar we pas zo dadelijk binnen kunnen. Tijdens onze vlucht naar hier hebben we echt kunnen zien hoe divers Amerika is. Bergen, mijlenlang graanvelden, woestijn, steden, enzovoorts. San Francisco is meteen ook een pak kouder! Ongeveer twintig graden en als ge 32 gewoon zijt is dat vrij koud. We zitten hier ook niet ver van Tenderloin, een gevaarlijke buurt met veel criminaliteit en drugs, kijk maar eens op Wikipedia bijvoorbeeld. Wegblijven daar is de boodschap. Jochen had ook een blaar onder aan zijn voet opengestoken. Dat is gaan ontsteken en dat zijn we nu even aan het oplossen. Deed toch effe pijn precies... Nu zit hij met zijne voet in een vuilbak met water en zout in. Komt in orde! We sluiten de dag af met een maaltijd bij Olivo’s. Lekker en goedkoop Mexicaans restaurant een paar blocks verderop. Nu zitten we op motel, zijn al zo’n 14u wakker na een korte nacht en zijn stillaan uitgebold voor vandaag. Wat we morgen gaan doen zien we nog wel... Zo’n vlucht kan uitputtend zijn, dus we wachten even totdat we meer energie hebben.