We're here baby...

In het begin was Jochen bang dat we zouden neerstorten. Niet om te lachen, hij was echt bang. Ik mag dat eigenlijk niet zeggen want zijn stoere imago zou zo wel eens verkl**t kunnen worden, maar ik neem de gevolgen er wel bij. We zijn in ieder geval levend aangekomen in Madrid. Madrid was maar matig. We kwamen enkele voetballers tegen op de metro en besloten hen te volgen. Ze gingen naar een of andere straat waar de Spaanse ploeg voorbijkwam. We hebben daar goed anderhalf uur in volle zon gewacht maar ze kwamen maar niet opdagen, dus zijn we richting het eetgebied getrokken. Vrij teleurstellend, maar we hebben wel enkele mooie foto’s kunnen trekken.

Ondertussen zitten we op onze hotelkamer in Chicago. We zijn hier opnieuw levend aangekomen, al hadden we allemaal liever een stuk pens achtergelaten, maar soit. Eerst een douche gepakt en daarna gaan eten bij, jawel: HOOTERS, wat blijkbaar langs ons hotel ligt. Dikke hamburgers en andere lekkere snacks besteld, heerlijk en vettig! Onionrings, superlekker! En de eerste keer in ons leven dat ze ons vragen hoe we onze burger gebakken willen. Geweldig. Hier en daar een mooie vrouw met strakke oranje broekjes en korte bloesjes die lekker eten brengen, we zijn inderdaad in de US of A aangekomen. Daarna nog even de stad ingetrokken en gesproken met een kerel die voor elke twee woorden drie keer “fucking” zei maar ons wel wat tips heeft gegeven. De Amerikanen zijn tot nu toe zeer vriendelijk. Overal beginnen ze ons spontaan aan te spreken om hulp te bieden, we hebben al 3 telefoonnummers gekregen en een lijst met genoeg plaatsen om een paar dagen vol te krijgen. We denken dat dat is omdat we zo mooi en knap zijn. Nu slapen en morgen eens wat meer van Chicago gaan bekijken... Eerst even langs een Barbershop, en dan hoge torens we can’t imagine!