Death Valley & Vegas

Ok deze post wordt een lange... So be prepared...

Death Valley was alles wat ik ervan verwachtte. Ten eerste superheet. Maar echt heeeeeel erg heet! De wind brandt in uw ogen, uw zweet verdampt onmiddellijk zodat ge niet doorhebt dat ge zweet en als ge uit het zwembad komt zijt ge op enkele seconden droog. Geweldig is dat, zoiets extreems kunnen meemaken. Die hitte ontstaat doordat de zon alles opwarmt binnen de vallei, maar omdat er bergen rond staan blijft alle hitte binnen de vallei. De tweede dag was echter draaglijker dan de eerste, het was ongeveer 47 graden ofzo. Ten tweede is het hier zeer droog. Dat komt omdat wolken die bij de oceaan gevormd worden 4 bergketens over moeten eer ze in de vallei geraken. Bij elke bergketen koelen de wolken af en gaat het er dus regenen of sneeuwen. Bij Death Valley zelf blijft meestal niks meer over. Resultaat: overal kleine struikjes en heel weinig leven. Ik heb twee vogels gezien, een nest kleine wespen en een helehoop mieren. Ten laatste: het uitzicht hier is subliem. Kijk maar eens naar de foto’s. Op het eerste zicht lijkt het misschien allemaal niet zo speciaal, maar geologisch gezien is Death Valley een paradijs. Op bepaalde stenen kunt ge zo een dikke laag modder zien die jaren geleden een helehoop wegen wegspoelde en sommige mensen het leven kostte. En qua bergen en uitzicht is het ook ongelofelijk. Ge kunt zeer ver kijken en de bergen zien er op vele plaatsen anders uit. Een prachtig land voor mensen die graag in de bergen zitten.

We hebben er enkele dingen gezien. Een eerste punt was Golden Canyon. Dat was een vrij kleine canyon die vroeger een paved road was. Die is een paar jaar geleden volledig weggespoeld door een storm. Want als het regent in Death Valley, dan is het volle bak! Wegwezen moet ge dan! Even wandelen en dan stenen zien die precies van goud waren. Daarna Zabriskie Point, waar de bergen er een beetje als dinosauruspoten uitzien. Daarna zijn we naar mijn favoriet gegaan: Devil’s Golfcourse. Beeld u een golfterrein in dat werkelijk onbespeelbaar is. Wel, dit is nog tien keer erger. Prachtige stenen met zout en mineralen... Gaten in de grond, uitstekende stenen en een enorme hitte. Een heel plezier om daar eens in rond te lopen. Ten slotte nog Bad Water. Het laagste punt in de U.S. met zijn 85,5 meter onder zee niveau. Megawarm, maar er stond water! Daarvan heb ik natuurlijk weer geproefd, en het smaakte nog erger dan het water onder mijn oksels. Ik had daar ondertussen geen okselvijvers meer, maar okseloceanen. Door de hitte natuurlijk... En dat was het voor Death Valley. Een unieke ervaring die ik zeker iedereen aanraad. Ge weet niet wat warm is eer ge daar zijt geweest. Death Valley is trouwens de tweede warmste plek op de aarde (omdat extreme temperaturen op bepaalde dagen in Ethiopië de gemiddelde temperatuur daar boven die van Death Valley duwen). Echter, Death Valley is op de meeste momenten van de dag de warmste plek ter aarde. Omdat die mensen daar alles zo’n coole naam geven, is dit voor mij dan ook de warmste plek ter aarde. In Ethiopië hebt ge toch niks te zoeken he... Daar kunt ge enkel wat pistolees uitdelen en malaria krijgen.

Las Vegas, de graslanden, ja dat zal wel zijn ja... We zitten daar nu en ik heb al meer dan drie keer bijna in mijn broek gekakt van de teleurstelling.  De eerste was er toen ik zag hoe lelijk dat het hier eigenlijk is. Overal kitch, lampkes, diamanten, goud en marginale mensen. Dat verbaast mij echter niks want iedereen komt hier om te gokken natuurlijk. Er bestaan volgens mij twee soorten gokkers. Ge hebt er MET geld en ge hebt er ZONDER geld. Die zonder geld komen hier hun inkomen verkwisten en kopen hun kinderen met Kerstmis een schoendoos met appels in. Degenen die wel geld genoeg hebben komen het hier liever verknoeien in plaats van er iets nuttigs mee te doen, bijvoorbeeld een professionele self-help coach voor Gerrit inhuren, die 24/7 rond hem hangt om hem te overtuigen dat flashy Northface kleren eigenlijk vrij lelijk zijn. Wij hebben ons best al gedaan om hem dat te doen inzien, maar tevergeefs. Anyways, over het volk hier ben ik niet bepaald enthousiast dus. Veel minder vriendelijk, veel buitenlanders die amper Engels spreken in de hotels en horeca zaken en veel te veel volk op een kleine plaats.

De tweede keer dat ik bijna in mijn broek kakte was toen ik hoorde dat er hier in ons hotel (Harrah’s, toch een vrij bekende naam) geen gratis internet is. Dat moets ik horen van een Koreaan die, guess what, geen Engels kon. Man man, er is zelfs gratis internet in een dode woestijn waar het momenteel 50° is en de wespen te lui zijn om te steken. Maar in één van de grootste hotels van Las Vegas is gratis internet teveel gevraagd. Hier tegenover op The Strip is gelukkig een McDonalds waar ze gratis WiFi hebben zodat ik deze blog toch nog eens kan uploaden en mijn mail kan checken. We hebben hier met vier man vier twee personenbedden trouwens. Waarom ze dat allemaal doen? Waarschijnlijk omdat mensen die op internet zitten niet in het casino gaan zitten (chatten, gokken op internet, etc...) of geen prostituees “bestellen” (want het internet tegenwoordig he...). Dat laatste is waarschijnlijk ook de reden waarom dat iedereen hier een tweepersoonsbed krijgt. Hier buiten staan meisjes met t-shirts aan waar in het groot op staat gedrukt: “HOT GIRLS”, gevolgd door een telefoonnummer. Zo gaat dat hier blijkbaar. Ik ga hier echt niemand aanspreken, want ik denk dat ze u zelfs geld vragen om “hallo” te mogen zeggen. Gelukkig hoef ik daarvoor mijn karaktereigenschappen niet te omzeilen... Mensen vermijden ligt immers in mijn natuur ;-).

De derde teleurstelling was de bij Starbucks hieronder. Ik dacht “OK Kurt, hou u maar kalm en ga ene lekkere Frappochino drinken om af te koelen”. Want als ik boos ben ga ik in mijzelf praten. Komt ge daar aan, weer een Chinees die geen Engels kan. “What’s the price of a Frappochino please?”. Wijst ze daar naar een bord waar ik al 10 minuten naar heb liggen staren om de prijs te zoeken, niks op te vinden natuurlijk. Dus zeg ik maar “Yeah, but I can’t find the price on that board”. Komt die af met “Would you like a small, medium or large one?”. Ik dacht: “that’s what she said”, maar antwoorde “OK small is fine”. Krijg ik daar uiteindelijk een vrij kleine pot met ijs en chocolaat voor vijf dollar. Byebye Starbucks! Daar ga ik al niet meer terug. Terug naar de kamer en daar blijkt dat ge niks in de frigo moogt plaatsen want dan hebt ge instantly een kost van 50$ extra. Onderweg hoor ik nog een vrouw zumpen dat ze geen Starbucks wil maar alcohol wil, en snel! Alrighty then!

Wist ge trouwens dat hier alles gepikt is? Ze hebben de Eifeltoren van Frankrijk gepikt, de Piramides en de Sfinx van Egypte gepikt, ze hebben Romeinse paleizen gepikt en volgens mij is de woestijn hier rondom zelfs gepikt. Misschien moet ik al die teleurstelling maar achterlaten in de WC net voordat we vertrekken. “Byebye guys”, ga ik roepen, terwijl ik een bom laat ontploffen in de pijpleidingen van het hotel.

Ok nu even serieus... Vandaag dag 2 in Vegas en ik ben al iets enthousiaster, maar ben hier nog steeds niet zo graag. Na zo’n prachtige natuur te zien moet een stad toch wel aardig wat in petto hebben om mij te bekoren. Chicago was mooi, modern en volwassen, maar Vegas is dat allemaal niet. Daarstraks bij de Starbucks (ja ik ben toch maar teruggegaan, twee keer zelfs, veel te lekker) begon een vrouw op mij te schreeuwen omdat ik langs haar kwam staan aan de kassa. Er waren twee kassa’s en ik raakte haar niet aan, dus wie weet wat haar probleem is. Dat ze maar doet... Jochen doet het hier wel goed. Eerste avond poker zo’n 65$ gewonnen. Vandaag roulette gespeeld en 160$ gewonnen daar, vooral veel geluk gehad. Zo snel uit mijn hoofd ben ik vrij zeker dat we iets hebben gehad dat één op honderd (of nog minder vaak) voorkomt. Nu is Jochen weer aan het pokeren en hij staat zo’n 300$ in de plus, dus het gaat echt goed. En dat is goed voor ons, want dan betaalt hij ons bier. Verder hebben we nog wat casino’s bezocht: Ceasars Palace, Flamingo, Paris, The Bellagio en Harrah’s. Overal hetzelfde en saai dus. Maar vanavond gaan we wat leukere dingen doen: The Mirage bijvoorbeeld. Daar is Oceans Eleven opgenomen en daar moet wel een leuk aquarium zijn en tijgers enzo... Ik ben benieuwd. Het kan trouwens goed zijn dat jullie even geen blogpost krijgen. Morgen richting Grand Canyon, Momument Valley, Phoenix en dan New Orleans. Een hele tijd geen internet, dus we horen ons nog wel!