Monument Valley

“The ten commandments of B.B. King’s Bluesville. Commandment number seven: “You shall honor your long daddy and hot momma, except if they be steppin’ out on ya. Ohhh, by the way: the top ten commandments of B.B. King’s Bluesville are always subject to change!”. Dit zeiden ze op de radio toen we vertrokken in Page, waarna Stevie Ray Vaughan uit de radio knalde. Nummer 74 op onze radio en wat een heerlijke radiopost! Wat ga ik die missen als ik terug in België ben waar Q-Music een aardig bakje volzevert. Weet ge nog vroeger, de slogan van Q-Music? Dat was: “minimum talk, maximum music”. Dat is ondertussen toch aardig veranderd he, vindt ge niet? En voor degenen die nu denken: tiens, “vindt ge”, is dat geen dt-fout? Nee, fout jong! Als het “je” was, dan was het inderdaad “vind”, maar nu staat er “ge” achter, en dus is het “vindt”. Wist ge dat niet ofwat?! Trùk noa sjoel met dich! Zo zie je maar, deze blog is niet alleen zeer interessant en vol foto’s van sexy kerels, maar je leert er ook nog iets van!

De ochtend na de Grand Canyon waren Gerrit en ik al op om 6u. We waren om 10u gaan slapen dus dat viel wel mee. Wat een woelige nacht! Eerst werd ik wakker omdat ik dacht dat een dikke vette gele kever in de tent rondliep. Toen werd Gerrit wakker omdat hij dacht dat hij zichzelf had ondergekotst (het was nochtans een zo goed als bierloze avond). Daarna had ik weer grote vliegende mieren gezien, maar die zaten er natuurlijk niet. Onze hersenen waren aan het koken van de hitte denk ik, want we konden daar gewoon in onze boxers in de tent liggen zonder het koud te hebben. Dat is de eerste keer dat we dat hier hebben kunnen doen. Veel te warm om in een tent te liggen, maar soit. ’s Morgens de beste douche uit ons leven gepakt en daarna even gechat met onze “loved ones at home” want als ge hier 24/7 op elkaars kop moet kijken is elk moment om even contact met anderen te hebben welgekomen. Wel vervelend dat op onze normale uren iedereen in België slaapt. Als we een beetje willen praten met de mensen thuis moeten we dat vaak vroeg doen.

Terwijl de blues uit de radio knallen zijn we op zoek naar het Post Office. Daar willen we al onze postkaarten uit Chicago, San Francisco, Yosemite, enzovoorts opsturen. Jullie denken toch niet dat wij in elke stad op zoek gaan naar een Post Office? Neu neu, wij verzamelen die in ene grote bak en dan sturen we die op in een bepaalde stad. We wilden eerst op het einde in New York alles tegelijk opsturen maar dat was misschien ietsje overdreven. Nu krijgen jullie allemaal een postkaart met een stempel van een stadje dat niemand kent. Das pas origineel! Iedereen lacht elkaar natuurlijk weer uit in het postkantoor. De ene vindt dat de andere teveel postkaarten stuurt en de andere vindt dat de ene te weinig stuurt.

Trouwens, hier gaan we weer: “The ten commandments of B.B. King’s Bluesville. Commandment number five: “You shall listen to the old, listen to the new, listen to the rhythm, listen to the blues”. Heerlijk, toch! Als ik klaar ben met studeren zoek ik mij hier werk en ben ik weg uit België. Waarom? Wel, ten eerste hebt ge al de radio in de auto. Dan hebt ge ook nog eens overal WC’s. Waar ge maar wilt, overal zuivere en gratis WC’s. Prachtig! Hier is ook overal internet, in elk boerengat waar ge stopt hebt ge internet. Zo kunt ge uw mails nakijken of even chatten, maar ook nuttigere dingen zoals een camping zoeken, bellen of met Google Maps de weg zoeken. Dan hebt ge natuurlijk ook nog Amerika zelf... prachtige natuur, mooie steden en mensen die vreemden vriendelijk begroeten, in plaats van ze weg te jagen. Het eten in de McDonalds hier is bovendien goedkoper. Yves heeft daarnet 4 hamburgers gehad voor 4 euro! Geen prullen met een stuk vlees en een augurk he, maar zeker twee stukken vlees per hamburger! AMAI! Bovendien kunt ge in de McDonalds fijn uwe cola bijvullen zoveel ge wilt en dat is ook prachtig! Wie hier gezond wil eten kan dat, maar moet soms wat verder zoeken, maar het is dus zeker niet onmogelijk. Een topland dus. Snel die Greencard Lottery winnen of hier werk vinden en op naar Amerika! Oh trouwens nog iets... In België betalen we 21% BTW en ongeveer 40 à 50% belastingen op ons loon. Hier betalen ze 9% BTW en ongeveer 10% op hun loon. En toch werkt het hier vrij goed? Wel, als ge pech hebt kunt ge hier serieus in de puree zitten, maar naar het schijnt begint dat te veranderen met de democraten. Achja, we zullen wel zien.

We komen net terug van Monument Valley en dat was wederom een sublieme vallei. De Navajo indianen baten dat park daar nog uit. Geen staat of federale overheid die er zich mee moeit, hetgeen waarschijnlijk de oorzaak van de dirtroads is daar. Wat een gehobbel en stenen in de weg! Maar wat een schoonheid! Zo’n dirtroads verpesten het landschap niet met tarmac of andere tekenen van de moderne civilisatie. Even wat informatie over de vallei, anders is deze alinea te kort en dat vind ik niet mooi. De vallei is ontstaan onder de aardoppervlakte. Zo’n 570 miljoen jaar geleden lag het hele Colorado Plateau onder de Golf van Mexico (exclusief olievlekken). Aardplaten schuiven wel vaker over of onder elkaar en dat gebeurde hier ook. De plaat met het Colorado Plateau duwde aan tegen de plaat met de Rocky Mountains en zo trok vervolgens de oceaan ook verder weg. Opeens lag het plateau dus boven water. Zo’n 65 miljoen jaar geleden (dat tijd dat de dinosauriërs uitstierven trouwens), werd de modder van de oceaan zandsteen. De jaren daarna hebben water en wind de vallei geërodeerd naar de Monument Valley die we vandaag kennen. Met “monumenten” zoals The Three Sisters, Camel Butte of Totem Pole is dit een van de mooiste dingen die we zijn tegengekomen op onze reis. Ik heb daar ook wat souveniers gekocht... maar rarara voor wie! Momenteel zitten we in Flagstaff op de KOA camping. Dat is hier een flood area! Dat worden weer woelige nachten, hoera!

Vegas, Valley of Fire & The Grand Canyon

De tweede dag in Las Vegas zijn Jochen en ik sushi gaan eten in The Naked Fish. Dat is een restaurant dat we kennen van mensen bij PokerNews. Ik heb daar vroeger nog artikelen voor geschreven en één van de tussenpersonen tussen mij en PokerNews toen (Frank) heeft mij enkele lekkere rolls aangeraden. Frank brengt altijd live verslag uit van de World Series of Poker hier in Vegas (en doet dat goed) en gaat dan ook altijd eten in The Naked Fish. Vanwaar kennen zij dat dan? Wel, in dat restaurant gaan vaak bekende pokerspelers eten. Zo hangen er handtekeningen op van Phil Ivey, Noah Boeken of Scotty Nguyen, vrij grote namen op zijn minst. Zo zijn we dus in dat restaurant terecht gekomen, want het ligt toch 11 kilometer buiten het centrum. We hebben 7 rolls gehad, o.a. Rapungi, GT-R, de WSOP roll, Cat-Eye of Deja Vu en die waren allemaal DE-LI-CIOUS! Wat een smaakbom in onze monden! Verschillende soorten vis zoals paling, tonijn, zalm, shrimp of yellowtail worden gecombineerd met rijst, kleine stukjes groenten, sausjes, wasabi en gember om zo een zeer lekkere maaltijd te creëren. Een absolute aanrader! Ge moet hier wel rekenen op zo’n 60 tot 70 dollar per man, maar dan hebt ge ook echt wel goed en veel gegeten. Er was weinig licht helaas en ik heb dus geen goede foto’s kunnen nemen van de sushi zelf, maar wel van de handtekeningen van de pokerspelers. Jochen is ook nog even gaan pokeren, maar dat was snel gedaan toen zijn straat tegen een hogere straat opliep. Uiteindelijk winst in Vegas zo’n 320$, toch een mooi bedrag om te winnen op ongeveer 24u. ’s Avonds zijn we allemaal nog wat andere casino’s gaan bezoeken, zoals The Mirage (bekend van de film Oceans Eleven, alhoewel het aquarium niet echt indrukwekkend is) en nog eens richting The Bellagio. Gerrit en Yves gingen ondertussen nog wat andere casino’s bezoeken. Daarna slapen, maar niet uitslapen want we moesten vroeg op.

’s Morgens om 9u richting the Valley of Fire, iets wat niet op het programma stond, maar wat we toch hebben besloten eens te bezoeken. En dat was geen slecht idee. Prachtige rotsen in de vormen van bijvoorbeeld bijenkorven en een olifant (met de gepaste naam The Beehives en Elephant Rock). Allemaal heel erg rood en sowieso een prachtig zicht. Het park was wel vrij klein, daarom waarschijnlijk dat het een State Park was en geen National Park. Sowieso de moeite. Daarna zijn we doorgereden naar Jacob Lake waar we kamperen. Wel nog geen meer gezien, maar wel een ranger die met zijn pistool de bossen in vloog en daarna een schot lostte. Waarop? Geen idee... Jochen heeft een lekkere Griekse salade gemaakt en we zijn allemaal met een volle buik gaan slapen. Jochen en ik hebben vreselijk geslapen en waren nog stikkapot toen we richting de Grand Canyon vertrokken. Maar toen we daar eenmaal aankwamen was het vrij spectaculair. We deden de North Rim (niet de toeristische South Rim) omdat we daarna nog naar Monument Valley zullen gaan. Eigenlijk heb ik er weinig over te vertellen, kijk maar gewoon naar de foto’s. Momenteel zitten we bij Lake Powell op een camping met douches, wasmachines en WiFi enzo... Straks slapen en morgen weer onderweg...

Death Valley & Vegas

Ok deze post wordt een lange... So be prepared...

Death Valley was alles wat ik ervan verwachtte. Ten eerste superheet. Maar echt heeeeeel erg heet! De wind brandt in uw ogen, uw zweet verdampt onmiddellijk zodat ge niet doorhebt dat ge zweet en als ge uit het zwembad komt zijt ge op enkele seconden droog. Geweldig is dat, zoiets extreems kunnen meemaken. Die hitte ontstaat doordat de zon alles opwarmt binnen de vallei, maar omdat er bergen rond staan blijft alle hitte binnen de vallei. De tweede dag was echter draaglijker dan de eerste, het was ongeveer 47 graden ofzo. Ten tweede is het hier zeer droog. Dat komt omdat wolken die bij de oceaan gevormd worden 4 bergketens over moeten eer ze in de vallei geraken. Bij elke bergketen koelen de wolken af en gaat het er dus regenen of sneeuwen. Bij Death Valley zelf blijft meestal niks meer over. Resultaat: overal kleine struikjes en heel weinig leven. Ik heb twee vogels gezien, een nest kleine wespen en een helehoop mieren. Ten laatste: het uitzicht hier is subliem. Kijk maar eens naar de foto’s. Op het eerste zicht lijkt het misschien allemaal niet zo speciaal, maar geologisch gezien is Death Valley een paradijs. Op bepaalde stenen kunt ge zo een dikke laag modder zien die jaren geleden een helehoop wegen wegspoelde en sommige mensen het leven kostte. En qua bergen en uitzicht is het ook ongelofelijk. Ge kunt zeer ver kijken en de bergen zien er op vele plaatsen anders uit. Een prachtig land voor mensen die graag in de bergen zitten.

We hebben er enkele dingen gezien. Een eerste punt was Golden Canyon. Dat was een vrij kleine canyon die vroeger een paved road was. Die is een paar jaar geleden volledig weggespoeld door een storm. Want als het regent in Death Valley, dan is het volle bak! Wegwezen moet ge dan! Even wandelen en dan stenen zien die precies van goud waren. Daarna Zabriskie Point, waar de bergen er een beetje als dinosauruspoten uitzien. Daarna zijn we naar mijn favoriet gegaan: Devil’s Golfcourse. Beeld u een golfterrein in dat werkelijk onbespeelbaar is. Wel, dit is nog tien keer erger. Prachtige stenen met zout en mineralen... Gaten in de grond, uitstekende stenen en een enorme hitte. Een heel plezier om daar eens in rond te lopen. Ten slotte nog Bad Water. Het laagste punt in de U.S. met zijn 85,5 meter onder zee niveau. Megawarm, maar er stond water! Daarvan heb ik natuurlijk weer geproefd, en het smaakte nog erger dan het water onder mijn oksels. Ik had daar ondertussen geen okselvijvers meer, maar okseloceanen. Door de hitte natuurlijk... En dat was het voor Death Valley. Een unieke ervaring die ik zeker iedereen aanraad. Ge weet niet wat warm is eer ge daar zijt geweest. Death Valley is trouwens de tweede warmste plek op de aarde (omdat extreme temperaturen op bepaalde dagen in Ethiopië de gemiddelde temperatuur daar boven die van Death Valley duwen). Echter, Death Valley is op de meeste momenten van de dag de warmste plek ter aarde. Omdat die mensen daar alles zo’n coole naam geven, is dit voor mij dan ook de warmste plek ter aarde. In Ethiopië hebt ge toch niks te zoeken he... Daar kunt ge enkel wat pistolees uitdelen en malaria krijgen.

Las Vegas, de graslanden, ja dat zal wel zijn ja... We zitten daar nu en ik heb al meer dan drie keer bijna in mijn broek gekakt van de teleurstelling.  De eerste was er toen ik zag hoe lelijk dat het hier eigenlijk is. Overal kitch, lampkes, diamanten, goud en marginale mensen. Dat verbaast mij echter niks want iedereen komt hier om te gokken natuurlijk. Er bestaan volgens mij twee soorten gokkers. Ge hebt er MET geld en ge hebt er ZONDER geld. Die zonder geld komen hier hun inkomen verkwisten en kopen hun kinderen met Kerstmis een schoendoos met appels in. Degenen die wel geld genoeg hebben komen het hier liever verknoeien in plaats van er iets nuttigs mee te doen, bijvoorbeeld een professionele self-help coach voor Gerrit inhuren, die 24/7 rond hem hangt om hem te overtuigen dat flashy Northface kleren eigenlijk vrij lelijk zijn. Wij hebben ons best al gedaan om hem dat te doen inzien, maar tevergeefs. Anyways, over het volk hier ben ik niet bepaald enthousiast dus. Veel minder vriendelijk, veel buitenlanders die amper Engels spreken in de hotels en horeca zaken en veel te veel volk op een kleine plaats.

De tweede keer dat ik bijna in mijn broek kakte was toen ik hoorde dat er hier in ons hotel (Harrah’s, toch een vrij bekende naam) geen gratis internet is. Dat moets ik horen van een Koreaan die, guess what, geen Engels kon. Man man, er is zelfs gratis internet in een dode woestijn waar het momenteel 50° is en de wespen te lui zijn om te steken. Maar in één van de grootste hotels van Las Vegas is gratis internet teveel gevraagd. Hier tegenover op The Strip is gelukkig een McDonalds waar ze gratis WiFi hebben zodat ik deze blog toch nog eens kan uploaden en mijn mail kan checken. We hebben hier met vier man vier twee personenbedden trouwens. Waarom ze dat allemaal doen? Waarschijnlijk omdat mensen die op internet zitten niet in het casino gaan zitten (chatten, gokken op internet, etc...) of geen prostituees “bestellen” (want het internet tegenwoordig he...). Dat laatste is waarschijnlijk ook de reden waarom dat iedereen hier een tweepersoonsbed krijgt. Hier buiten staan meisjes met t-shirts aan waar in het groot op staat gedrukt: “HOT GIRLS”, gevolgd door een telefoonnummer. Zo gaat dat hier blijkbaar. Ik ga hier echt niemand aanspreken, want ik denk dat ze u zelfs geld vragen om “hallo” te mogen zeggen. Gelukkig hoef ik daarvoor mijn karaktereigenschappen niet te omzeilen... Mensen vermijden ligt immers in mijn natuur ;-).

De derde teleurstelling was de bij Starbucks hieronder. Ik dacht “OK Kurt, hou u maar kalm en ga ene lekkere Frappochino drinken om af te koelen”. Want als ik boos ben ga ik in mijzelf praten. Komt ge daar aan, weer een Chinees die geen Engels kan. “What’s the price of a Frappochino please?”. Wijst ze daar naar een bord waar ik al 10 minuten naar heb liggen staren om de prijs te zoeken, niks op te vinden natuurlijk. Dus zeg ik maar “Yeah, but I can’t find the price on that board”. Komt die af met “Would you like a small, medium or large one?”. Ik dacht: “that’s what she said”, maar antwoorde “OK small is fine”. Krijg ik daar uiteindelijk een vrij kleine pot met ijs en chocolaat voor vijf dollar. Byebye Starbucks! Daar ga ik al niet meer terug. Terug naar de kamer en daar blijkt dat ge niks in de frigo moogt plaatsen want dan hebt ge instantly een kost van 50$ extra. Onderweg hoor ik nog een vrouw zumpen dat ze geen Starbucks wil maar alcohol wil, en snel! Alrighty then!

Wist ge trouwens dat hier alles gepikt is? Ze hebben de Eifeltoren van Frankrijk gepikt, de Piramides en de Sfinx van Egypte gepikt, ze hebben Romeinse paleizen gepikt en volgens mij is de woestijn hier rondom zelfs gepikt. Misschien moet ik al die teleurstelling maar achterlaten in de WC net voordat we vertrekken. “Byebye guys”, ga ik roepen, terwijl ik een bom laat ontploffen in de pijpleidingen van het hotel.

Ok nu even serieus... Vandaag dag 2 in Vegas en ik ben al iets enthousiaster, maar ben hier nog steeds niet zo graag. Na zo’n prachtige natuur te zien moet een stad toch wel aardig wat in petto hebben om mij te bekoren. Chicago was mooi, modern en volwassen, maar Vegas is dat allemaal niet. Daarstraks bij de Starbucks (ja ik ben toch maar teruggegaan, twee keer zelfs, veel te lekker) begon een vrouw op mij te schreeuwen omdat ik langs haar kwam staan aan de kassa. Er waren twee kassa’s en ik raakte haar niet aan, dus wie weet wat haar probleem is. Dat ze maar doet... Jochen doet het hier wel goed. Eerste avond poker zo’n 65$ gewonnen. Vandaag roulette gespeeld en 160$ gewonnen daar, vooral veel geluk gehad. Zo snel uit mijn hoofd ben ik vrij zeker dat we iets hebben gehad dat één op honderd (of nog minder vaak) voorkomt. Nu is Jochen weer aan het pokeren en hij staat zo’n 300$ in de plus, dus het gaat echt goed. En dat is goed voor ons, want dan betaalt hij ons bier. Verder hebben we nog wat casino’s bezocht: Ceasars Palace, Flamingo, Paris, The Bellagio en Harrah’s. Overal hetzelfde en saai dus. Maar vanavond gaan we wat leukere dingen doen: The Mirage bijvoorbeeld. Daar is Oceans Eleven opgenomen en daar moet wel een leuk aquarium zijn en tijgers enzo... Ik ben benieuwd. Het kan trouwens goed zijn dat jullie even geen blogpost krijgen. Morgen richting Grand Canyon, Momument Valley, Phoenix en dan New Orleans. Een hele tijd geen internet, dus we horen ons nog wel!

Mono Lake & Bodie

Waarschuwing aan Jo Swenters en vergelijkbare goddeloze rednecks die in hun onderbroek op het podium gaan staan: deze blogpost gaat een beetje aanvoelen als een Wikipedia pagina, dus misschien kunt ge deze gewoon skippen. Ik zal binnenkort ter compensatie anders ook wat informatie over hamburgers posten.

Gisteren na de koffiebar (waar we de blog hebben vernieuwd) zijn we eens naar Mono Lake getrokken. Dat meer is 2,5 keer zouter dan een normale zee. We hebben ook geproefd en het was inderdaad vrij zout. Of die felle steken in mijn buik erna daar iets mee te maken hadden weet ik niet, waarschijnlijk niet want ik had slechts een druppeltje geproefd. Het meer staat vooral bekend omwille van zijn tufa’s. Dat zijn grote mineralen die gevormd worden wanneer water en gassen omhoog komen uit de bodem van het meer. Als het waterpijl dan daalt komen die boven. Een beetje zoals stalagmieten bij ons in de grotten, maar dan vooral droge steen met veel zout. Het was net zonsondergang en we hebben dus enkele mooie plaatjes kunnen schieten daar. In het meer leven enkel garnalen omwille van het hoge zoutgehalte. Er zaten ook veel vliegen. Maar dan bedoel ik dus wel ENORM veel vliegen! Witte stenen waren volledig zwart en als ge een stap zette kon ge werkelijk een golf van vliegen zien wegvliegen. Die vliegen beten niet dus dat was nog wel leuk.

Die avond heb ik ook nog een interessante man ontmoet op de WC van de camping. Want zo gaat dat in de USA he, leuke mensen moet ge op de WC gaan zoeken. Zoals vaak ben ik natuurlijk weer zijn naam vergeten. Die heeft voorlopig een heel interessant leven gehad. Hij was vroeger bij de Air Force en moest boven Highway One vanalles controleren. Hij heeft daar ook twee jaar gewoond en vond het net zoals ons prachtig. Nu woont hij in het zuiden van California. Hij vertelde mij dat hij vroeger met zijn vrouw ’s morgens vroeg ging skiën in de lokale bergen, daarna snel terug naar huis en in de namiddag zwemmen in de zee. “Now where else can you do that, son?”, lachtte hij. Nu verbleef hij op dezelfde camping als ons, waar hij al 15 jaar kwam. Hij ging nu vooral vissen in de meren hogerop in de bergen, waar volgens hem prachtige vissen zitten. Vroeger heeft hij ook zijn dochter begeleidt in een hike van 217 miles die ze op 17 dagen hebben voltooid. Hij behoorde tot het “support team” en moest elke dag eten afdroppen. Tijdens die hike was een weg in Yosemite afgezet omdat een beer iemand had aangevallen. De beer had zijn rugzak gepikt en die stomkop ging die terughalen. Natuurlijk kreeg die een serieuze lel, maar hij heeft het overleefd. Anyways... hier zijn heel wat leuke verhalen te vinden.

Nog zo’n leuk verhaal ligt bij de volgende bestemming: Bodie, een ghost town kort bij Mono Lake dat bewoond was tussen 1860 en 1942. Voor degenen die Deadwood hebben gezien, this is the real deal! Vroeger kwam W.S. Bodie naar hier en vond er goud. Zoals vaak in die tijd ging dat heel snel rond en begon het stadje te groeien en te groeien. Er hebben op het hoogtepunt zo’n 10.000 mensen gewoond. In een bijzonder strenge winter waren de supplies in de stad volledig uitgeput. W.S. Bodie en zijn vriend E.S. “Black” Taylor besloten om supplies te gaan halen toen de storm even stil lag, een hike van zo’n 5 à 7 dagen. De supplies kopen was hen gelukt en het was tijd om terug te trekken. Helaas, de storm begon terug op te zetten en ze zaten vast. Bodie is onderweg van uitputting omgevallen. Taylor wou hem nog meedragen maar had gewoon de kracht niet meer. Hij beloofde hem te gaan halen zodra hij terug op krachten was. Hij is meermaals gaan zoeken in de sneeuw maar vond hem niet. De volgende lente vond hij Bodie’s botten terug en heeft hij hem bescheiden begraven. De stad was verdeeld in een noordelijk deel en een zuidelijk deel. Het zuiden was veilig. Daar lagen bowlingbanen, sportvelden, theaters, saloons, enzovoorts. Het noordelijke deel was iets minder veilig. Daar lagen Chinatown, bordelen, bars en andere zaken waar mannen zich een stuk in hun kloten dronken en elkaar daarna afschoten. Er zijn ooit 8 schoten afgevuurd, 2 mannen die elk 4 keer schoten. Ze stonden drie voet van elkaar af. Geen enkele kogel raak, zo zat waren ze.

Enkele leuke details nu. Chinatown in Bodie was blijkbaar vrij groot, maar vandaag staan er nog maar 2 huizen van recht. Er is ooit een grote brand geweest. Naar het schijnt ontstond die door een kleine rakker van 3 jaar die buiten werd gezet op een verjaardagsfeesje van een vriendinnetje. De gewoonte was om taart te geven aan de gasten, maar deze moeder had groene jelly pudding gemaakt en dat manneke werd daar zo teleurgesteld van dat hij overal tegen begon te stampen. Buitengezet dus, en hij is op straat verder gaan roepen. Hij vond een pakje lucifers en the rest is history. Wat we vandaag van Bodie kunnen zien is wel slechts 5 tot 7 procent van de originele stad. De ranger liet ons ook weten dat er vroeger blijkbaar elke dag wel iemand werd vermoord in Bodie. De politie deed daar weinig aan. In de krant in die tijd werd daarover gegrapt: wie de sheriff overdag op straat kon vinden kreeg een blok goud. Tenslotte, in 1997 heeft een Canadees bedrijf stalen genomen van de hills rond Bodie, en heeft geschat dat er nog wel zo’n miljoen pounds goud te vinden waren. Gelukkig gingen ze failliet door een ongeluk in een andere mijn, anders was er niet veel meer te zien van Bodie. Die huisjes storten van de kleinste trilling al in. Maar genoeg over Bodie nu...

Momenteel zitten we in Death Valley in ons hotel Stovepipe Wells. Dat Stovepipe gedoe is gene zever. Het is hier ontzettttteeeeeendddddd warm! Momenteel is het 50 graden celcius en het is ongeveer 6u ’s avonds. Maar daarvoor zijn we gekomen natuurlijk. Misschien vraagt ge u af hoe het voelt om hier te zijn nu... Beeld u in dat ge in de sauna stapt, maar dat het kurkdroog is. Dat is het dus. Ik voel mijzelf zweten en ik voel het meteen verdampen. Extreem klimaat. Straks lekker zwemmen, eten en morgen meer Death Valley beauty. Morgenavond Vegas! Tot snel!

Millerton Lake & Yosemite National Park

Na het spelen in de golven zijn we ’s morgens doorgereden naar Morro Bay. Heel leuk stadje waar we onze was hebben gedaan en nog even ene koffie zijn gaan drinken om op internet te kunnen. Gerrit heeft daar lelijke maar goedkope Allstars gekocht. Hij heeft ze meegenomen naar de auto, de zool kapot getrokken, ze teruggebracht naar de winkel en heel snel een ander paar meegenomen. Ik heb daar ook een lelijke hoed gekocht, ondanks fel protest van alle anderen. Er staat op: “Mr. Zogs Sexwax, the best for your stick”. Daar heb ik verder niks mee te maken, ik wou gewoon iets tegen de zon, en die helpt best goed. Over zon gesproken, aan de kust was het nog vrij koud. We liepen daar rond met een t-shirt en daarover twee truien. Ongeveer een half uur later zaten we in de woestijn waar de 40 graden was. Ongelofelijk heet, en het wordt nog erger binnenkort in Death Valley. Het is daar momenteel rond de 50 graden tijdens de dag. Het klimaat hier in California verandert echt enorm snel.

Het plan was meteen richting Yosemite te rijden maar we waren bang dat alle campings bezet zouden zijn. Daarom zijn we onderweg bij Millerton Lake gestopt. De omgeving daar was prachtig en het water van het meer was heerlijk warm. We hebben daar fijn wat gezwommen, na een felle discussie over paniek, aanwakkerd door Jochen’s angst voor slangen die daar wel zaten blijkbaar. Ik verwarde panisch bang zijn voor honden met het wezen van een idioot, en daar kon Yves moeilijk mee om. Na een pak slaag was ik weer de oude. We zijn daar ’s morgens heel vroeg opgestaan: 3u30. Alles ingepakt en richting Yosemite National Park! Na een rit met nogal wat harde praat tegen elkaar (vroeg op is slecht humeur he) kwamen we aan.

Intermezzo: tijdens het typen op dit moment gebeurt er net vanalles leuks: Yves probeert hotdogs warm te maken en Gerrit gooit een pot ketchup naar Yves die bijna tegen de ketel warm water vliegt en Yves zijn benen verbrandt. Jochen roept nog wat Arabische scheldwoorden tussendoor, wat een plezier!

Anyways, Yosemite... We zijn hier aangekomen om 7u ‘s morgens en hebben in de lijn staan wachten tot 9 uur om een plekje te krijgen op Camp Four. Eenmaal de plaats gevonden was hebben we een kleine trail gewandeld langs een riviertje en Mirror Lake. Daarna zijn we nog wat gaan eten in Curry Village. Trouwens Sarah, Dreyers ijs is inderdaad geweldig! We hebben een pot Cookie Dough gekocht voor 3.75$ en die heb ik samen met Gerrit opgegeten. Goeie boel! Daarna onze tenten opgezet. Jochen en ik zijn daarna naar Yosemite Falls geweest en Gerrit en Yves zijn supplies gaan inkopen. Yosemite falls was uiteraard geweldig. We zijn daar zover als we konden onder de waterval gaan zitten, maar de stenen werden nat en daar zijn onze schoenen niet zo goed voor. Uitglijden daar is dodelijk dus hebben we het niet te gevaarlijk gemaakt. We hebben helaas geen foto’s van Yosemite Falls want we zijn toen de camera vergeten. Foto’s op internet beschrijven het plaatje vrij goed. Het is een vrij magere maar enorm lange waterval. Er zijn er hier mooiere. Met enkele schrammen zijn we in het kamp aangekomen en hebben we snel hotdogs naar binnen gevlamd.

We hebben die avond ook fijne mensen leren kennen: een Brits koppeltje en ook een koppel uit West Vlaanderen, die praktisch langs ons lagen. Bij deze de groeten aan deze mensen, die misschien wel onze blog zullen lezen. Ook met de beren hebben we die avond veel plezier gehad. De eerste beer die we zagen was een kleine cibling die achterin in de bossen liep. Praktisch het hele kamp schoot wakker om te gaan kijken. Wij lagen vrij op de rand van de camping en zagen dus als eerste de beren die ’s avonds naar het kamp kwamen. Zoeken naar twee lichtpuntjes was de bedoeling, en dan heel hard “BEAR” roepen zodat de rangers hen konden wegjagen. Eerst had ik wat schrik van de beren maar dat blijken vrij lieve beesten te zijn. Jochen heeft zelfs geschaakt met enkele beren. Het koppel langs ons had de nacht voordat we aankwamen wel wat problemen. Een beer was ’s nachts aan hun tent komen snuffelen en wat tegen het doek geduwd. In ieder geval een leuke ervaring. Ook de eekhoorns hier zijn geweldig. Het loopt echt VOLLLL met eekhoorns. Ze zijn ook totaal niet bang van mensen en komen zo goed als langs u zoeken naar eten. Hele lieve beestjes.

Na een goede nachtrust zijn we begonnen aan een hike. We namen de Mist Trail en zagen zo Vernall Falls en Nevada Falls, twee gigantische en zeer mooie watervallen. Hiervoor moesten we zo’n 600 meter stijgen met verschillende wandelpaden, trappen en rotsen. Een leuke ervaring. De foto’s spreken wel voor zich denk ik. De natuur is hier prachtig, maar het is hier enorm toeristisch en dat is vrij vervelend. Die avond zijn we nog wat bier en eten gaan kopen en hebben we een vuurtje gestookt met de andere mensen op onze kampeerplaats. Toen zijn we gaan slapen en de dag erna zijn we vertrokken uit Yosemite, na een kort bezoek aan enkele gigantische seqoia bomen. Dat was niet echt de moeite, een hele wandeltocht voor een boom of drie. Jochen heeft daar nogmaals bewezen dat hij sterker dan mij is door mij in een hoop zand te smijten. Ik heb toen een vloek over hem uitgesproken en ondertussen was alles weer sfeer en vrede. Momenteel zitten we bij Mono Lake op een prachtige camping met douches die rechtstreeks uit een vier sterren hotel komen (volgens Jochen overdrijf ik, maar ik ben gewoon enthousiast). Als de deurknoppen van goud zijn, dan ben ik content. Morgen Death Valley, YEAH! Daar is ook internet dus waarschijnlijk weer een wat snellere blogupdate. For now... enjoy the pictures.

Highway 1

Onze laatste dag in San Francisco hebben we leuk besteed. We zijn te voet naar Chinatown gegaan en daar hebben we wat rondgelopen. Ge hebt ten eerste het commerciële deel, waar het vol ligt met prullen waar ge eigenlijk niks mee zijt. De chinezen daar ruiken ook vrij normaal. Het tweede deel is het deel waar die mannen echt wonen. Daar kan het nogal es stinken. Die kopen daar hun eten en ik verwacht niet dat dat eten bijzonder zuiver is. Ja u raadt het juist: wij hebben de Chinezen niet zo graag (mopje he). Daarna zijn we naar Union Square gegaan. Daar hebben we The Cheesecake Factory bezocht... eigenlijk wou enkel ik daar naar toe, maar ik heb die andere drie toch kunnen meeslepen. Jochen en ik hebben daar een Stephanie’s Special Red Velvet stuk gehad (of een gelijkaardige naam). Dat was nogal een stuk vlaai, man man. Toen hopeloos op zoek naar iets gezonds om te eten voor Gerrit. We kwamen uit bij een tacobar en we hebben daar vrij slecht gegeten. Koreander kan een maaltijd serieus verpesten. Nog iets leuks aan Amerika trouwens: overal gratis drank bijvullen. Ge koopt een beker (in verschillende formaten beschikbaar) en die vult ge dan zoveel als ge wilt bij. Waarom dat ze dan nog grote potten verkopen weet ik niet. Ik koop liever ene kleine die ik 7 keer ga bijvullen, maar soit. Terug de bus op en richting Haight & Ashbury. Dat is de hippiebuurt van San Francisco, en daar loopt dan ook wat rond. Zwervers, hippies, zieken, vanalles. Wel leuke winkels daar. De goedkoopste gitaar in de gitaarwinkel was maar 100$ helaas, dus die heb ik niet meegepakt. Maximum 50$ betaal ik voor een gitaar hier, anders is het de moeite niet. Verder had ge daar nog wat kleren winkels en allerlei prul. ’s Avonds zijn we terecht gekomen bij de pieren en zijn we van daaruit naar ons hostel moeten wandelen. Eerst een heel stuk omhoog en daarna een heel stuk bergaf. Ondertussen zijn we ergens een pizza gaan eten. Toen terug naar het hostel en geslapen.

Dag erna vrij vroeg op om naar de Walmart te gaan. Zo’n winkel is ook een hele ervaring. Een beetje zoals de Biggs in Hasselt vroeger, maar hier kost een fles cola van 2 liter wel maar 1$, dus het is hier sowieso beter. We hebben vanalles gekocht: stoeletjes, frigobox, rugby bal, tenten, voetbal, jerrycan, enzovoorts. Uiteindelijke rekening: 499$. Gerrit had al voorspeld dat het meer als 800$ zou worden, maar dat bleek een beetje veel, gelukkig. Ikzelf vind Amerika nu echt geweldig. Zoveel dingen zijn hier beter als in Europa, met uitzondering van bier drinken in het openbaar en de snelheidslimiet op de snelweg. 65 mph is maar 104 per uur, maar ge moogt eigenlijk nog 70 rijden, maar dat blijft ook maar 112 per uur. Mag wel meer, maar goed. Op richting Monterey. Daar hebben we een camping gezocht en onze tenten opgezet. Goede nachtrust en de dag erna naar het aquarium. Een hele hoop schone vissen gezien, maar het was een beetje kleiner dan verwacht. Maar soit, dat is geen boeiend verhaal.

Na het aquarium zijn we begonnen met Highway One. Prachtig gewoonweg. Het uitzicht is absoluut super. Onderweg bijna twee botsingen gehad. Eerst veranderde Jochen van baan terwijl er een auto vrij kort achter ons zat. Veel getuut... Even later remde Yves als een gek op Highway One omdat hij een ambriage-reflex had. Nog meer getuut... Twee keer bijna dood, maar daar mag ik eigenlijk niks over zeggen want ik rij niet en heb geen rijbewijs. Onderweg naar de camping zijn we veel mooie plekken tegengekomen (zie foto’s). We hebben genoeg geklommen om op de mooie plekjes te komen en zijn ook een pak zeesterren tegengekomen. Het is hier wel nog steeds vrij koud. De Grote Oceaan is een vrij koud plaske. Uiteindelijk zijn we op een camping terecht gekomen voorbij Hearst Castle. Daarna hebben we gezellig in de avondgolven liggen springen en zijn we gaan slapen.