Texas & Louisiana

Achteraf bekeken waren we beter niet in Austin gestopt. Daar was bijzonder weinig te beleven. Er was 6th Street en dat was ook maar 5 blokken ofzo. We hebben die straat nog eens gedaan en zijn daarna nog even in een park gaan wandelen. Daar zat het vol met vrouwen en meisjes die met hun hond gingen spelen. Geen metafoor hoor! Er stonden zelfs borden “Dogs playing”. Maar daar was het ook maar saai. Ik heb er wel een foto met een standbeeld van een van mijn helden: Stevie Ray Vaughan, de 7e beste gitarist allertijde volgens Rolling Stone Magazine. Alles wat voor hem komt is natuurlijk ook geweldig, bijvoorbeeld Chuck Berry, Robert Johnson, B.B. King of Eric Clapton, allemaal blues of rock’n’roll legendes. Robert Johnson’s graf gaan we binnenkort bezoeken. Leuke verhalen heb ik nog over hem, maar die zijn voor een volgende blogpost. We zijn dan maar terug gegaan naar het hotel en zo bleef Austin eerder een tussenstop om even te rusten. We zijn die avond nog een hamburger gaan eten in Bikinis Grill & Bar omdat die naam ons wel aansprak en het langs ons hotel lag. Onze serveerster was een vrij mooie meid, maar wij Belgische nerds zijn veel te verlegen om zo’n knappe jongedame in bikini in de ogen te durven kijken ;-). De hamburgers waren anders wel goed...

De dag erna reden we door naar Lafayette, een stadje zo’n twee uur van New Orleans af. We wouden hier stoppen zodat we niet te lang moesten rijden en omdat er een cool hotel lag, The Blue Moon Guesthouse. En natuurlijk deed de naam ons ook denken aan Lafayette, de coole zwarte uit de TV serie True Blood. Het was eerder zo’n huis met een kamer of 6 waar ge in kon. Wij hadden The Balcony kamer en daar konden we met vier net liggen. Onder stond een gitaar en een piano en daar heb ik dan ook veel op gespeeld... want dat zijn een van de dingen die ik wel mis. Gerrit, Yves en Jochen zaten toen wat op de “porch” met biertjes. ’s Morgens reden we door naar New Orleans en daar kwamen we aan rond een uur of 1. Toen zijn we nog wat in het hotel gebleven om te rusten. Om 5u zijn we de stad ingetrokken. Het is vreemd hoe snel het kan veranderen. Het liep vol met zwarten, we staken de straat over en dan loopt het vol met blanken. Vreemd... Een beetje rondgelopen op Bourbon Street en daarna iets gaan eten. Gerrit, Jochen en ik hebben een New Orleans Plate gegeten, met jambalaya, gumbo, rice & beans en nog iets anders wat ik mij niet meer herinner. Het was vrij lekker. Ik schaam mij een beetje om het te zeggen, maar een van die sauzen deed mij denken aan de pispot die vroeger in de kamer van mijn pa stond. Die rook zoals dit smaakte. Het was eigenlijk allemaal soep met rijst in, maar het was iets lokaals en het was lekker. Yves had kip op lokale wijze en vond dat ook lekker. Daarna op weg terug naar het hotel kwamen we een kerel tegen die ons de weg wou wijzen. Hij heeft op onze kaart alle leuke plaatsen aangeduid. Ik vond dat een tip van 5$ al vrij veel was... maar hij vroeg 10$ voor de bus. Achja, dan maar gegeven, want dit spaart ons morgen weer 2u en 7 ruzies uit als we moeten beslissen waar we naartoe moeten. For now: goodnight y'all!